Μετά την ιερή νύχτα που ήταν γεμάτη προσευχή, ψαλμωδία και την ανείπωτη χαρά της μοναχικής γεννήσεως τριών νέων αδελφών, η εορτή της Αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου ενδόξου Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού του Κυρίου Ιωάννου έλαβε σήμερα την υψηλότερη και φυσικότερη πληρότητά της – στη Θεία Ευχαριστία.
Διότι κάθε εκκλησιαστικός εορτασμός προς αυτήν οδηγεί και μέσα σε αυτήν ολοκληρώνεται. Όλοι οι ύμνοι, οι προσευχές και οι προσκυνήσεις, όλες οι ανθρώπινες χαρές και τα δάκρυα, τελικά συγκεντρώνονται γύρω από μία Τράπεζα, όπου ο ίδιος ο Χριστός γίνεται και ο Προσφέρων και ο Προσφερόμενος, και Δώρο και Δωρεοδότης.
Από τις πρώτες πρωινές ώρες το Ιερό του Μπίγκορσκι γέμισε και πάλι από πλήθος πιστών. Οι προσκυνητές που πέρασαν τη νύχτα στην αγρυπνία ενώθηκαν με νέα κύματα πιστών που κατέφθασαν για την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, έτσι ώστε ο ναός, η αυλή και τα μοναστηριακά αρχονταρίκια να γίνουν και πάλι μία μεγάλη προσευχητική σύναξη γύρω από τη θαυματουργή εικόνα του ουράνιου Οικοδεσπότη μας.
Της πανηγυρικής αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δεβρών και Κιτσέβου κ. Γεώργιος, συλλειτουργούντος του Γέροντα και Καθηγουμένου μας, Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αντανίας κ. Παρθενίου, των αδελφών ιερομονάχων της Μονής, καθώς και των ευλαβεστάτων κληρικών: των Πρωτοπρεσβυτέρων Μπόμπαν Μιτέβσκι από τα Σκόπια και Γκόραν Σταβρέσκι από την Αχρίδα, των Πρεσβυτέρων Πάβελ Κρτσόσκι από την Αχρίδα και Μίλε Ανγκέλκοσκι από τη Δίβρη, καθώς και του Πρωτοδιακόνου Νικόλτσε Γκιουρτσινόσκι από την Αχρίδα.
Η ουράνια ψαλμωδία των δύο χορών, του χορού του Μπίγκορσκι και του χορού «Άγιος Ιωάννης Κουκουζέλης» από τα Τίρανα, η οποία είχε φωτίσει την πανηγυρική νύχτα, συνεχίστηκε και σήμερα στη Θεία Ευχαριστία, ανυψώνοντας τις καρδιές των παρισταμένων σε μία κοινή δοξολογία προς τον Θεό.
Γύρω από την Αγία Τράπεζα αποκαλυπτόταν ορατά αυτό που είναι η Εκκλησία στην βαθύτερη ουσία της: σύναξη εν Χριστώ. Οι Αρχιερείς, ο κλήρος, οι μοναχοί και ο πιστός λαός – ένα ευχαριστιακό Σώμα, συγκεντρωμένο για να ευχαριστήσει τον Θεό για όλες τις ευεργεσίες Του και να δοξάσει εκείνον του οποίου ολόκληρη η ζωή υπήρξε μαρτυρία για τον Χριστό.
Ο Άγιος Ιωάννης ποτέ δεν συγκεντρώνει τους ανθρώπους γύρω από τον εαυτό του για να τους κρατήσει κοντά του. Πάντοτε δείχνει παραπέρα: «Ἴδε ὁ Ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ». Σε αυτό ακριβώς βρίσκεται το μεγαλείο του. Είναι ο μεγαλύτερος ανάμεσα στους γεννημένους από γυναίκα, ακριβώς επειδή δεν κράτησε τίποτε για τον εαυτό του. Μετέβαλε τη δόξα του σε μαρτυρία για τον Χριστό· τη φωνή του σε κλήση προς μετάνοια· τη ζωή του σε οδοδείκτη προς τη Βασιλεία· και στο τέλος κατέθεσε ακόμη και την κεφαλή του για την αλήθεια.
Γι’ αυτό και η εορτή του, μολονότι ως ιστορικό γεγονός είναι εορτή μαρτυρικού θανάτου, μέσα στην Εκκλησία δεν φέρει απελπισμένη θλίψη. Υπάρχει σε αυτή σοβαρότητα και ιερό δέος, αλλά πίσω από την αποτμηθείσα κεφαλή του Προδρόμου λάμπει ήδη η νίκη του ανθρώπου που δεν πρόδωσε την αλήθεια. Και πίσω από τον θάνατό του στέκει η μαρτυρία ότι εκείνος που ανήκει στον Θεό δεν μπορεί ποτέ πραγματικά να νικηθεί από τον κόσμο.
Για τη σημασία της εορτής και για το πρόσωπο του Προδρόμου του Κυρίου, ο σεβαστός μας Μητροπολίτης κ. Γεώργιος απηύθυνε προς τον πιστό λαό επίκαιρο αρχιποιμαντικό λόγο, υπενθυμίζοντας το πνευματικό μήνυμα που ο Άγιος Ιωάννης εξακολουθεί να απευθύνει σε κάθε γενεά. Στον λόγο του αναφέρθηκε με ιδιαίτερη αγάπη και στους νέους μοναχούς, μιλώντας για το βάθος της κλήσεώς τους, για τη σοβαρότητα και την ομορφιά του μοναχικού αγώνα, καθώς και για τη χαριτωμένη χαρά με την οποία η Εκκλησία υποδέχεται όσους προσφέρουν ελεύθερα τη ζωή τους στον Χριστό.
Παράλληλα, ο Μητροπολίτης εξέφρασε την εγκάρδια ευγνωμοσύνη του προς τον Γέροντά μας για την πρόσκληση, για την ακούραστη μέριμνά του για την ευπρέπεια της Ιεράς Μονής και για την πατρική καθοδήγηση της μοναχικής αδελφότητας. Με θερμούς λόγους συνεχάρη και τον πατέρα Δοσίθεο για τη συμπλήρωση τριάντα ετών από τη μοναχική του κουρά, ενώ ευχαρίστησε επίσης τον χορό του Μπίγκορσκι και ιδιαιτέρως τον χορό «Άγιος Ιωάννης Κουκουζέλης» από τα Τίρανα, οι οποίοι με την πραγματικά θαυμάσια ψαλμωδία τους κόσμησαν τη λειτουργική δοξολογία και έκαναν ακόμη πληρέστερη τη χαρά της πανηγύρεως.
Η φετινή πανήγυρη είχε για την Ιερά Μονή του Μπίγκορσκι και μία ακόμη χαρά που δεν μπορούσε να κρυφτεί: ανάμεσα στους αδελφούς στέκονταν σήμερα για πρώτη φορά στην πανηγυρική Θεία Λειτουργία, ενδεδυμένοι με τα νέα μοναχικά τους ενδύματα, οι μοναχοί Θεοδόσιος, Χαρίτων και Νικηφόρος.
Μέχρι χθες Στέφαν, Βλαντίμιρ και Γιόβαν, και από την ιερή νύχτα και έπειτα – νέοι άνθρωποι με νέα ονόματα· όχι επειδή απέρριψαν εκείνο που ήταν, αλλά επειδή εκείνο που ήταν το προσέφεραν στον Χριστό, για να το λάβουν από Εκείνον μεταμορφωμένο.
Πόσο θαυμαστή είναι η χαρά μιας μοναχικής αδελφότητας όταν αποκτά έναν νέο μοναχό! Ο κόσμος ίσως βλέπει έναν άνθρωπο που παραιτήθηκε από κάτι. Η Εκκλησία όμως βλέπει έναν άνθρωπο που βρήκε τον πολύτιμο Μαργαρίτη και για χάρη Του εγκαταλείπει με χαρά όλα τα άλλα. Ο κόσμος βλέπει το κλείσιμο μιας πόρτας· η Εκκλησία βλέπει άνοιγμα προς την αιωνιότητα. Και ο πνευματικός πατέρας βλέπει κάτι που μοιάζει περισσότερο απ’ όλα με γέννηση.
Γι’ αυτό σήμερα η καρδιά του Γέροντά μας ήταν γεμάτη από εκείνη τη σιωπηλή πατρική ευγνωμοσύνη που δύσκολα εκφράζεται με λόγια. Τρεις πνευματικοί του υιοί, ύστερα από χρόνια διαπαιδαγωγήσεως στη μοναχική υπακοή και την κοινή ζωή, στάθηκαν ως μοναχοί στον οίκο του Αγίου Ιωάννου – τρία ακόμη τέκνα στη μεγάλη πνευματική οικογένεια που η χάρη του Θεού συγκέντρωσε γύρω του.
Και μαζί τους χαίρεται ολόκληρη η Μονή. Χαίρονται οι παλαιότεροι αδελφοί, βλέποντας ότι η μοναχική αλυσίδα συνεχίζεται. Χαίρονται οι νεότεροι, αποκτώντας νέους συνοδοιπόρους στον αγώνα. Χαίρονται οι αδελφότητες των μοναζουσών, τα πνευματικά τέκνα και οι πιστοί. Και χαίρεται, πιστεύουμε, και ο Άγιός μας Ιωάννης, βλέποντας ότι ο οίκος του εξακολουθεί να γεννά ανθρώπους που επιθυμούν να ανήκουν ολοκληρωτικά στον Χριστό.
Στους αγαπημένους μας αδελφούς Θεοδόσιο, Χαρίτωνα και Νικηφόρο ευχόμαστε ο χθεσινός τους όρκος να ανανεώνεται κάθε πρωί της ζωής τους. Να μην αναζητούν μεγάλα κατορθώματα, αλλά μεγάλη πιστότητα στα μικρά πράγματα. Να αγαπήσουν την υπακοή, ώστε μέσα από αυτήν να γνωρίσουν την αληθινή ελευθερία. Να φυλάσσουν την προσευχή σαν την αναπνοή της ψυχής. Να μη χάσουν την πρώτη αγάπη με την οποία ξεκίνησαν να ακολουθούν τον Χριστό.
Και όταν έρθουν ημέρες ξηρασίας, πειρασμοί και κόπωση, να θυμούνται αυτή την ιερή νύχτα, τις υποσχέσεις τους, το πατρικό βλέμμα του Γέροντα και τη μορφή του Τιμίου Προδρόμου ενώπιον του οποίου άρχισαν τη νέα τους ζωή.
Και στον αγαπημένο μας Γέροντα είθε ο Κύριος να χαρίζει ακόμη πολλά πνευματικά τέκνα και δύναμη να τα βαστάζει, να τα διαπαιδαγωγεί και να τα οδηγεί προς τον Χριστό.
Άγιε Ιωάννη, Προφήτη, Πρόδρομε και Βαπτιστά του Κυρίου, ουράνιε οικοδεσπότη του Μπιγκόρσκι, δέξου την ευγνωμοσύνη των τέκνων σου. Φύλαγε τον Μητροπολίτη μας, αυτή την Ιερά Μονή, τον Γέροντά της, τους μοναχούς και τις μοναχές, όλα τα πνευματικά της τέκνα και ολόκληρο τον λαό μας. Δίδαξέ μας κι εμάς να αγαπούμε την αλήθεια όπως εσύ, να μετανοούμε ειλικρινά και με ολόκληρη τη ζωή μας να δείχνουμε προς τον Χριστό.
Εἰς πολλὰ ἔτη η εορτή του πολυαγαπημένου ουράνιου Προστάτη μας! Εἰς πολλὰ ἔτη στους νέους μοναχούς Θεοδόσιο, Χαρίτωνα και Νικηφόρο! Και είθε ο Τίμιος Πρόδρομος να τους φυλάγει κάτω από τη σκέπη των πρεσβειών του όλες τις ημέρες της μοναχικής τους ζωής.
Με ειλικρινή ευγνωμοσύνη μνημονεύουμε και τον αγαπητό μας Στόγιαν Στογιανόβσκι και τα παιδιά από το «2S Studio», οι οποίοι τόσο χθες στην αγρυπνία όσο και σήμερα στη Θεία Λειτουργία κοπίασαν με αυταπάρνηση για την άψογη ζωντανή μετάδοση των ιερών ακολουθιών, δίνοντας τη δυνατότητα η εορταστική και προσευχητική χαρά να φθάσει και σε όλους εκείνους που δεν μπόρεσαν να βρίσκονται σωματικά μαζί μας. Με ευγνωμοσύνη αναφέρουμε επίσης τους Αλεξάνταρ Παουνόφσκι, Νικόλα Γκρντσάρωφ και Γιόβαν Ανγκελέσκι, οι οποίοι με αγάπη, αφοσίωση και επαγγελματική φροντίδα μέριμναν ώστε αυτό το πνευματικό εορτασμό να αποτυπωθεί σε όμορφα και αξιοπρεπή οπτικά τεκμήρια.
