Μετά την πολύωρη αγρυπνία, όταν η νύχτα μεταγγίστηκε στο πρωί και οι ακτίνες του ήλιου αγκάλιαζαν ήδη την κορυφή της Μπίστρα, με μεγάλη τιμή και σεβασμό, πριν από την έναρξη της Θείας Λειτουργίας, υποδεχθήκαμε και τον σεβαστό μας Μητροπολίτη Δεβρών και Κιτσέβου κ. Γεώργιο, ο οποίος αφίχθη μαζί με τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής «Αγίου Ναούμ Αχρίδος», τον Αρχιμανδρίτη Νεκτάριο, και τον πρωτοδιάκονο Νικόλτσε Γκιουργκίνοσκι.
Και σε πανηγυρικό συλλείτουργο, ο Μητροπολίτης κ. Γεώργιος, μαζί με τον Επίσκοπο κ. Παρθένιο και τους αδελφούς ιερωμένους, τέλεσε το μέγιστο όλων των μυστηρίων, τη Θεία Ευχαριστία, μέσα στην οποία και ο ουρανός και η γη γίνονται ένα θυσιαστήριο, και ο Κύριος Χριστός προσφέρει τον Εαυτό Του στους πιστούς, χωρίς ποτέ να ελαττώνεται.
Εκτός από τους αγίους αρχιερείς και τους ιερωμένους της Μονής, στη Θεία Λειτουργία συλλειτούργησαν και οι πολύ σεβαστοί πατέρες: ο αρχιμανδρίτης Ματθαίος από τη μητρόπολη Βεροίας, ο γέροντας Αντύπας από το Άγιον Όρος, ο αρχιμανδρίτης Νεκτάριος από την Αχρίδα, ο αρχιμανδρίτης Πρόδρομος από τη Μητρόπολη Καρπενησίου, ο αρχιμανδρίτης Φιλάρετος από τη Μητρόπολη Θηβών, ο πρωτοπρεσβύτερος Θεμιστοκλής από την Αθήνα, ο ιερομόναχος Θεοδόσιος από το Άγιον Όρος, ο πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης από τη Ρουμανία, ο πρεσβύτερος Ναούμ από την Αυστραλία, ο πρεσβύτερος Ηλίας από το Ράντοβις, ο πρεσβύτερος Παύλος από την Αχρίδα, ο ιεροδιάκονος Χρυσόστομος από το Άγιον Όρος και ο πρωτοδιάκονος Νικόλτσε από την Αχρίδα.
Με την προσευχητική του παρουσία στη Θεία Λειτουργία τίμησε και λάμπρυνε τη Μονή Μπίγκορσκι και η Εξοχότητά του, ο Πολιτικός Διοικητής του Αγίου Όρους Άθω, κ. Αλκιβιάδης Στεφανής, Άρχων της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας και του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.
Ιδιαίτερη χαρά στη σημερινή ιερά ακολουθία υπήρξε και η προσευχητική παρουσία μιας ευλογημένης ομάδας πιστών από την Αλβανία, η οποία, μαζί με τους προσκεκλημένους από το Άγιον Όρος, την Ελλάδα, τη Ρουμανία και τη Σερβία, πλούτισε την εορταστική πανήγυρη με ακόμη μία φωτεινή σφραγίδα αδελφικής συλλογικότητας.
Εκτός από την αγρυπνία, την οποία στόλισαν με το ουράνιο μέλος τους, τη Θεία Λειτουργία ωράισαν και τα μέλη της ρουμανικής χορωδίας βυζαντινής ψαλτικής «Νεκτάριος Πρωτοψάλτης» από το Βουκουρέστι.
Στο τέλος της ιεράς ακολουθίας, με κατάλληλο εόρτιο λόγο απευθύνθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δεβρών και Κιτσέβου κ. Γεώργιος. Στον λόγο του, ο Μητροπολίτης Γεώργιος ευχαρίστησε όλους: τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο κ. Παρθένιο, και τους καλεσμένους που ήλθαν από διάφορα μέρη του κόσμου για να εορτάσουμε μαζί, σε πανηγυρική σύναξη, αυτή τη μεγάλη ημέρα. Ευχαρίστησε και τους ψάλτες για τα ωραία τους μέλη, και κάλεσε στη συνέχεια όλους, με τις πρεσβείες του αγίου Ιωάννου, να προσευχηθούμε μαζί: ώστε ο Κύριος να μας δώσει την υπομονή της Ελισάβετ, την υπακοή του Ζαχαρία και την τόλμη του αγίου Ιωάννου, ώστε, με τις πρεσβείες του, να βαδίσουμε στον δρόμο της μετανοίας, τον οποίο εκείνος ακατάπαυστα κήρυττε ως την τελευταία του ημέρα, προς τη Βασιλεία των Ουρανών. Και ευχήθηκε σε όλους καλή εορτή και χρόνια πολλά.
Ο αγαπητός μας Γέροντας, από την πλευρά του, ευχαρίστησε προσωπικά όλους τους σεβαστούς καλεσμένους, και με την ευκαιρία αυτή προσέφερε στον μητροπολίτη κ. Γεώργιο ένα μοναστηριακό αρχιερατικό εγκόλπιο, με παράσταση της Θεοτόκου ενθρονισμένης ως Βασίλισσας, ενώ αριστερά και δεξιά της, σε στάση προσευχής, εικονίζονται ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και ο άγιος Ιωάννης ο Δεβρινός, ο πρώτος κτήτορας της Μονής μας.
Κατά τις μεσημβρινές ώρες, ήλθε να αποδώσει τιμή στον άγιο Ιωάννη και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ταμασού της Αρχιεπισκοπής Κύπρου, κ. Ησαΐας, συνοδευόμενος από ομάδα περίπου εξήντα προσκυνητών από την Κύπρο. Ο εκλεκτός επισκέπτης έγινε δεκτός με εγκαρδιότητα από τον Θεοφιλέστατο Γέροντά μας και την αδελφότητα, μέσα σε πνεύμα αδελφικής αγάπης και εκκλησιαστικής χαράς.
Πλήθος λαού. Μεγάλη χαρά. Χαρά δυνατή και βαθιά, φωτεινή και συνοδική· χαρά που διαβαζόταν στα πρόσωπα, ακουγόταν στις προσευχές και ξεχείλιζε σε κάθε δοξολογία. Χαρά όμοια με εκείνη που είχαν κάποτε οι γείτονες και οι συγγενείς της Ελισάβετ, όταν άκουσαν ότι ο Κύριος εμεγάλυνε το έλεός Του προς αυτήν, και ήλθαν να χαρούν μαζί της. Και όπως τότε ένα σπίτι γέμισε από θαυμασμό και ευχαριστία για τη γέννηση του Προδρόμου, έτσι και τώρα ολόκληρη η Μονή, μαζί με τον λαό του Θεού, έγινε ένας οίκος χαράς, μία καρδιά που ευγνωμόνως δοξολογούσε τον Θεό για τον μεγάλο Του άγιο.
Διότι η εορτή του αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού έχει για εμάς βαθύ πνευματικό νόημα. Ο άγιος Ιωάννης είναι ο φίλος του Νυμφίου, εκείνος που δεν κρατά τη δόξα για τον εαυτό του, αλλά την υποδεικνύει: «Ίδε ο Αμνός του Θεού». Είναι ο άνθρωπος της ερήμου, αλλά και ο άνθρωπος της βαθύτερης εκκλησιαστικής πληρότητας. Είναι η σιωπή που γίνεται φωνή, η νηστεία που γίνεται χαρά, η ταπείνωση που γίνεται μαρτυρία, η αυστηρότητα που γίνεται αγάπη. Δεν ελκύει τον λαό προς τον εαυτό του, αλλά προς τον Χριστό. Γι’ αυτό σήμερα αισθανόμαστε ότι ο άγιος Ιωάννης μας διδάσκει και πάλι: η Εκκλησία ζει όταν μαρτυρεί· ο μοναχισμός ζει όταν φλέγεται· η ποιμαντική διακονία ζει όταν γίνεται θυσία· η αρχιεροσύνη ζει όταν είναι εικόνα της ταπεινής διακονίας του Χριστού. Και ακριβώς μία τέτοια μαρτυρία έχουμε ανάγκη στην εποχή μας, εποχή πολλών λόγων, αλλά λίγης σιωπής· πολλών πληροφοριών, αλλά λίγης σοφίας· πολλών συνδέσεων, αλλά λίγης κοινωνίας· πολλής εξωτερικότητας, αλλά λίγου εσωτερικού ανθρώπου.
Γι’ αυτό, ψυχή μου, χαίρε και εσύ σήμερα. Διότι αν ο Πρόδρομος, ακόμη από την κοιλία της μητέρας του, αναγνώρισε τη χαρά και σκίρτησε, πόσο περισσότερο εσύ, που έχεις και το βάπτισμα, και τη φωνή του Νυμφίου, και την τράπεζά Του; Προσκύνησε αυτή την ιερά πανήγυρη, δέξου την ευλογία των συναγμένων ποιμένων, και μάθε από τον Πρόδρομο το μόνο πράγμα που σώζει: Εκείνος να αυξάνει, και εμείς να ελαττωνόμαστε, ώστε να αποδίδεται δόξα στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και εις τους αιώνας των αιώνων.
Αμήν.
