Στην αγκαλιά του Περιβολιού της Παναγίας – το πρώτο προσκύνημα του Γέροντα στο Άγιον Όρος ως Επισκόπου

Με ιδιαίτερη συγκίνηση, πνευματική χαρά και ευγνωμοσύνη προς τον πανάγαθο και πολυεύσπλαχνο Θεό, ο αγαπητός μας Γέροντας και Καθηγούμενος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αντανίας κ. Παρθένιος, συνοδευόμενος από μέρος της Αδελφότητος του Μπίγκορσκι, πραγματοποιεί αυτές τις ημέρες προσκυνηματική επίσκεψη στο Άγιον Όρος του Άθω – το ευλογημένο Περιβόλι της Υπεραγίας Θεοτόκου και διαχρονική πηγή και καταφυγή του ορθοδόξου μοναχισμού.

Στο προσκύνημά μας προστέθηκε και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μυρίνης κ. Αθηναγόρας, βοηθός Επίσκοπος της Ορθοδόξου Ιεράς Μητροπόλεως Μεξικού, Κεντρικής Αμερικής, Νήσων Καραϊβικής, Βενεζουέλας και Κολομβίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με τον οποίο ο Γέροντάς μας θα συλλειτουργήσει κατά τη μνήμη του Αγίου Παντελεήμονος.

Αφορμή για την ευλογημένη και χαριτόβρυτη αυτή επίσκεψη αποτέλεσε η εγκάρδια πρόσκληση του Δικαίου της Κουτλουμουσιανής Σκήτης του Αγίου ενδόξου Μεγαλομάρτυρος και Ιαματικού Παντελεήμονος στις Καρυές, του αγαπητού μας φίλου, Ιεροδιακόνου π. Χρυσοστόμου. Καθ’ όλη τη διάρκεια του προσκυνήματος υπήρξε άψογος οδηγός μας, περιάγοντάς μας με αδελφική φροντίδα και αγάπη στα ιερά προσκυνήματα του Αγίου Όρους. Με την ευλογία της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δεβρών και Κιτσέβου κ. Γεωργίου, καθώς και της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου, ο Γέροντάς μας θα προστεί της πανηγυρικής αγρυπνίας και θα προεξάρχει της Θείας Ευχαριστίας προς τιμήν του μεγάλου Μάρτυρος και Ιαματικού του Χριστού Παντελεήμονος.

Το προσκύνημα αυτό έχει βαθύ και ιστορικό χαρακτήρα τόσο για τον Γέροντά μας όσο και για ολόκληρη τη μοναστική του οικογένεια. Πρόκειται για την πρώτη του έλευση στο Άγιον Όρος ως Επισκόπου, αλλά και για την πρώτη λειτουργική του προεξάρχηση στον Άθωνα ύστερα από τριάντα έξι ολόκληρα χρόνια – από τότε που, ως νεαρός θεολόγος και δόκιμος μοναχός, έζησε για ένα διάστημα στην Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου, υπό τη σοφή πνευματική καθοδήγηση του μακαριστού Γέροντος Γεωργίου Καψάνη.

Εκεί, μέσα στην προσευχητική ησυχία της Μονής του Οσίου Γρηγορίου, ανάμεσα στις πολύωρες ιερές ακολουθίες, τα διακονήματα και τις πατερικές διδαχές, ο νεαρός δόκιμος απέκτησε βαθιά και άμεση εμπειρία της αγιορείτικης παραδόσεως. Από εκεί έφερε μαζί του την ευλογία του Άθωνα, η οποία αργότερα κατέστη ένας από τους πνευματικούς θεμελίους πάνω στους οποίους αναγεννήθηκε η κοινοβιακή μοναχική ζωή στην Ιερά Μονή Μπίγκορσκι, αλλά και ευρύτερα στην πατρίδα μας. Γι’ αυτό και το προσκύνημα αυτό είναι πολύ περισσότερο από μία απλή επίσκεψη· είναι μία συγκινητική επιστροφή στις πνευματικές πηγές, στον τόπο όπου κάποτε άρχισε να διαμορφώνεται το μοναχικό του ήθος.

Μετά την άφιξή μας στις Καρυές, το διοικητικό και πνευματικό κέντρο του Αγίου Όρους, στις 26 Ιουλίου με το παλαιό, δηλαδή στις 7 Αυγούστου με το νέο ημερολόγιο, επισκεφθήκαμε την Ιερά Κοινότητα, όπου είχαμε εγκάρδια συνάντηση με τον Πρωτεπιστάτη, Γέροντα Γεώργιο Βατοπαιδινό. Στον αρχαίο ναό του Πρωτάτου προσκυνήσαμε την θαυματουργό εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου «Άξιον Εστίν», το πανίερο σύμβολο και προστατευτικό σκέπασμα ολοκλήρου του Αγίου Όρους. Πρόκειται για την ιδιαιτέρως αγαπητή εικόνα του Γέροντός μας: αυτή υπήρξε η πρώτη που τον υποδέχθηκε και τον δέχθηκε στο Περιβόλι της Παναγίας όταν, ως νεαρός θεολόγος, είχε έλθει γεμάτος πόθο για τη μοναχική ζωή. Τώρα, και πάλι ενώπιον της αγίας μορφής της, ζήτησε τη μητρική της μεσιτεία για την Ιερά μας Μονή, για τη μοναστική αδελφότητα των αδελφών και των αδελφών μοναζουσών και για ολόκληρο τον λαό μας.

Μετά το προσκύνημα στο Πρωτάτο, το πρώτο ιερό προσκύνημα που επισκεφθήκαμε ήταν το Ιερό Κελλί του Αγίου Νικολάου του εν Μύροις – Μπουραζέρη, στις Καρυές. Ο περικαλλής ναός του, καταυγασμένος από ουράνιας ομορφιάς αγιογραφικό διάκοσμο, μας εισήγαγε σε βαθιά προσευχητική σιγή. Εκεί μας υποδέχθηκε με ειλικρινή αδελφική αγάπη ο Γέροντας του Κελλίου, Ιερομόναχος π. Αρσένιος, ο οποίος μας μύησε στον πνευματικό πλούτο αυτού του ευλογημένου αγιορείτικου καταφυγίου.

Η προσκυνηματική μας πορεία συνεχίσθηκε στην Ιερά Μονή Φιλοθέου. Κατά την απουσία του Καθηγουμένου, μας υποδέχθηκε ο Γραμματεύς της Μονής, π. Μάρκος, με μοναχική απλότητα και φροντίδα. Στο Καθολικό προσκυνήσαμε τη θαυματουργό εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου «Γλυκοφιλούσα», μία από τις πλέον αγαπητές αγιορείτικες εικόνες. Εδώ, με ιδιαίτερη κατάνυξη, ο αγαπητός μας Γέροντας ανακάλεσε στη μνήμη του και την πρώτη του αγιορείτικη αγρυπνία, κατά την εορτή των Βαΐων πριν από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες – μία ανάμνηση που εξακολουθεί να ζει μέσα του ως ανεξίτηλη σφραγίδα της Χάριτος και του πρώτου μοναχικού του πόθου.

Στην Ιερά Μονή Καρακάλλου μας υποδέχθηκε η εκεί χριστομίμητη αδελφότητα. Με προσευχητική κατάνυξη προσκυνήσαμε τη θαυματουργό εικόνα των Αγίων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, την τιμία κάρα του Αγίου Αποστόλου Βαρθολομαίου και τα άλλα μεγάλα ιερά θησαυρίσματα που φυλάσσονται στη Μονή. Και με αυτή την Ιερά Μονή συνδέουν τον Γέροντα μακρινές και ιερές αναμνήσεις, από την εποχή που για πρώτη φορά στη ζωή του βίωσε τη Μεγάλη Εβδομάδα στο Άγιον Όρος.

Ιδιαιτέρως συγκινητικό υπήρξε και το προσκύνημα στην περίφημη Ιερά Μονή Ιβήρων. Με αγάπη και βαθιά κατάνυξη προσκυνήσαμε τη θαυματουργό εικόνα της Μητέρας του Θεού, την Υπεραγία Θεοτόκο Πορταΐτισσα, φύλακα της Ιεράς Μονής Ιβήρων και ολοκλήρου του Άθωνα. Στο Καθολικό προσκυνήσαμε επίσης πλήθος ιερών λειψάνων Αγίων του Θεού, καθώς και ιερά κειμήλια συνδεδεμένα με το Πάθος του Σταυρού του Σωτήρος.

Στη γραφική και ήσυχη Ιερά Μονή Σταυρονικήτα, ο Γέροντάς μας συναντήθηκε με τον Καθηγούμενό της, Γέροντα Αρχιμανδρίτη π. Τύχωνα, με τον οποίο συνομίλησε για το ανέκφραστο βάθος της μοναχικής ζωής. Στον χαριτόβρυτο χώρο του μοναστηριακού ναού, κοσμημένου με τις θαυμάσιες τοιχογραφίες του Θεοφάνους του Κρητικού, προσκυνήσαμε τη θαυματουργό ψηφιδωτή εικόνα του Αγίου Νικολάου του Στρειδά – ένα από τα αρχαιότερα και πλέον τιμώμενα ιερά κειμήλια του Αγίου Όρους.

Η πρώτη ημέρα του προσκυνήματος ολοκληρώθηκε στην Ιερά, Βασιλική, Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου. Εκεί ο Γέροντάς μας και η συνοδεία του φιλοξενήθηκαν κατά τη νύχτα με ιδιαίτερη αγάπη και τιμή από τον Καθηγούμενο της Μονής, τον σεβαστό Γέροντα Αρχιμανδρίτη κ. Εφραίμ, και από τη φιλόχριστη αδελφότητά του. Με βαθιά κατάνυξη προσκυνήσαμε την Τιμία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου, τη θαυματουργό εικόνα της Παναγίας Παραμυθίας, τις άλλες θαυματουργές εικόνες της Βασίλισσας Μητέρας και τα αναρίθμητα ιερά θησαυρίσματα της περίφημης Μονής.

Στην τράπεζα μετά την εσπερινή ακολουθία, οι δύο Γέροντες αντήλλαξαν συγκινητικούς λόγους, διαποτισμένους από ευγνωμοσύνη προς τον Θεό και βαθιά εκκλησιαστική χαρά. Με ιδιαίτερη συγκίνηση τονίσθηκε ότι έφθασε επιτέλους ο καιρός Αρχιερέας από την Εκκλησία μας να προσέλθει στο Άγιον Όρος ως κανονικός Επίσκοπος και να ιερουργήσει στις Ιερές Μονές του. Ο Γέροντας Εφραίμ ευχαρίστησε από καρδιάς τον Θεό για το ευλογημένο αυτό γεγονός και με επαινετικούς λόγους αναφέρθηκε στο μοναχικό έργο του Γέροντός μας στην πατρίδα – έργο που αναπτύχθηκε με την ευλογία της Υπεραγίας Θεοτόκου και του Αγίου Όρους του Άθω.

Ο Γέροντάς μας, βαθιά συγκινημένος, μίλησε με δάκρυα για τα αισθήματα που πλημμύριζαν την ψυχή του: ύστερα από τόσα χρόνια από τότε που έζησε και ασκήθηκε στον Άθωνα, κοντά στον μακαριστό Γέροντα Γεώργιο Καψάνη, τώρα προσέρχεται εκ νέου στο Περιβόλι της Παναγίας ως Επίσκοπος. Με ειλικρινή ευγνωμοσύνη υπογράμμισε την αγάπη και την τιμή που μας επέδειξε ο Γέροντας Εφραίμ, το μεγάλο ευαγγελικό του έργο, καθώς και τον αθόρυβο, αλλά ισχυρό και επίμονο αγώνα της χριστομίμητης αδελφότητός του. Τέλος, ταπεινά ζήτησε τις προσευχές του Βατοπαιδινού Γέροντα για τη μοναστική μας αδελφότητα και για ολόκληρο το πνευματικό έργο στην πατρίδα.

Η αδελφική κοινωνία με τον Γέροντα Εφραίμ συνεχίσθηκε και το επόμενο πρωί, μετά το πέρας της ιεράς ακολουθίας. Είχαμε την ευλογημένη ευκαιρία να ακούσουμε τις πατρικές του νουθεσίες και χαριτόβρυτες διηγήσεις για τους πνευματικούς του προδρόμους – τους Γέροντες Ιωσήφ τον Ησυχαστή και Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό – καθώς και για άλλους αγίους αγιορείτες ασκητές, των οποίων η ζωή και οι αγώνες παραμένουν ζωντανή μαρτυρία της αδιάλειπτης ενεργείας της Θείας Χάριτος.

Αναχωρήσαμε από το Βατοπαίδι με καρδιές γεμάτες ευγνωμοσύνη προς τη Μητέρα του Θεού, τον Γέροντα Εφραίμ και τη μεγάλη και θαυμάσια αδελφότητά του, για τους πνευματικούς χειμάρρους από τους οποίους ποτισθήκαμε σε αυτό το ευλογημένο καταφύγιο. Από εκεί κατευθυνθήκαμε προς τις Καρυές, όπου με πολλή αγάπη μας υποδέχθηκαν και μας φιλοξένησαν ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, Αρχιμανδρίτης π. Βαρθολομαίος, και οι εν Χριστώ αδελφοί του. Σε θερμή πνευματική συνομιλία έγινε λόγος για την αγάπη και την ομορφιά του Θεού μας και για την Εκκλησία ως τη μία και μοναδική κοινωνία όλων εν Αυτώ.

Συνεχίσαμε το προσκύνημά μας στο Ιερό Κελλί της Αγίας Άννης του αγαπητού Γέροντος Αντύπα, όπου, όπως πάντοτε, μας υποδέχθηκαν με πολλή αγάπη εν Χριστώ. Ο Γέροντας Αντύπας και οι φιλόθεοι αδελφοί του μας φιλοξένησαν με ειλικρινή φιλαδελφία – πρώτα πνευματικά και κατόπιν και σωματικά – χαρίζοντάς μας ακόμη μία χαριτωμένη στιγμή αληθινής μοναχικής κοινωνίας.

Οι συναντήσεις με τους σεβαστούς Αγιορείτες Γέροντες και μοναχούς υπήρξαν πολύ περισσότερα από συνηθισμένες εθιμοτυπικές επισκέψεις: ήταν αληθινά γεγονότα μοναχικής και εκκλησιαστικής κοινωνίας εν τω γλυκυτάτω Χριστώ. Μέσα σε θερμή αδελφική ατμόσφαιρα ανταλλάχθηκαν λόγοι αγάπης, πνευματικές εμπειρίες και αγαθές ευχές για τη συνέχιση και εμβάθυνση των δεσμών μεταξύ των αγιορείτικων μονών και της μοναστικής οικογένειας του Μπίγκορσκι.

Το Άγιον Όρος ανέκαθεν είχε ανεκτίμητη και ζωοποιό σημασία για την πνευματική και διαφωτιστική ζωή του λαού μας. Οι μονές, οι σκήτες και τα σιωπηλά ησυχαστήριά του υπήρξαν διαμέσου των αιώνων σαν αναμμένες κανδήλες ενώπιον του θρόνου του Θεού, από τις οποίες προς τον τόπο μας έρρεαν αδιάκοπα το φως της πίστεως, το δώρο των γραμμάτων, η καθαρότητα της μοναχικής παραδόσεως και η ευαγγελική παρηγορία. Σε ημέρες δοκιμασιών, ο Άθως υπήρξε πνευματικό καταφύγιο και μητρική αγκαλιά· σε περιόδους πνευματικής δίψας – ανεξάντλητη πηγή προσευχής, σοφίας και ελπίδας. Από το αγιασμένο αυτό χώμα, ποτισμένο με τα δάκρυα και τους ασκητικούς αγώνες αμέτρητων μοναχών, ο λαός μας αντλούσε δύναμη για να διαφυλάσσει την πίστη, να ανανεώνει την εκκλησιαστική του ζωή και να ανυψώνεται εκ νέου προς τον Χριστό. Γι’ αυτό κάθε έλευση στο Περιβόλι της Παναγίας δεν αποτελεί απλώς προσκύνημα ενώπιον αρχαίων ιερών θησαυρισμάτων, αλλά και επιστροφή σε μία βαθιά πνευματική συγγένεια – στη ζωντανή μνήμη ότι και εμείς είμαστε τέκνα υπό τη σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου και κληρονόμοι της ίδιας αγιοπατερικής παραδόσεως.

Για τον Γέροντά μας, η έλευση αυτή αποτελεί εκπλήρωση ενός πολυετούς πόθου και θαυμαστή ολοκλήρωση μιας πνευματικής πορείας: άλλοτε νεαρός δόκιμος, που με φόβο Θεού δεχόταν τις πρώτες αγιορείτικες διδαχές, σήμερα βαδίζει ξανά στην ίδια αγιασμένη γη των αγιορειτών ασκητών ως μοναχός, ιερουργός και Επίσκοπος, συνοδευόμενος από τα πνευματικά του τέκνα. Σε κάθε ιερό προσκύνημα που επισκέπτεται συμπλέκονται η μνήμη, η ευγνωμοσύνη και η ανανεωμένη παράδοση στο θέλημα του Θεού.

Το προσκύνημα θα φθάσει στη λειτουργική του κορύφωση με την ολονύκτια αγρυπνία στην Κουτλουμουσιανή Σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος στις Καρυές, όπου ο Γέροντάς μας θα προστεί της πανηγυρικής αγρυπνίας και θα προεξάρχει της Θείας Ευχαριστίας. Το γεγονός αυτό θα καταγραφεί ως ιδιαίτερα χαριτόβρυτη και ιστορική στιγμή στο χρονικό της Ιεράς Μονής Μπίγκορσκι – στιγμή ευγνωμοσύνης, εκκλησιαστικής ενότητος και ασπασμού προς την πνευματική κληρονομιά του Αγίου Όρους.