Sot, kur Kisha e Shenjtë kremton me dashuri dhe mirënjohje kujtimin e nënës sonë të oshënare dhe hyjprurëse, Parashqevisë së Epivatës, shenjtores së përulësisë, lutjes dhe dashurisë vetëmohuese ndaj Krishtit, qyteti i Dibrës u mbush përsëri me gëzimin hirplotë të mbledhjes festive eukaristike. Në kishën kushtuar kësaj shenjtoreje të madhe e të pëlqyer prej Perëndisë, ku prej vitesh ngrihen lutje dhe kërkohet ndërmjetimi i saj qiellor, festa e sotme u zbukurua me një bashkëshërbesë solemne hierarkike.
Mitropoliti ynë i shumënderuar dioqezan, Fort i Përndershmi Mitropolit i Dibrës dhe Kërçovës, z. Gjergj, në dashuri vëllazërore dhe njëmendësi me Jerondën tonë të shumëdashur, Hirësinë e Tij, Episkopin e Antanisë, z. Parteni, kremtoi Liturgjinë Hyjnore, duke i blatuar Flijimin e pagjakshëm të falënderimit përpara Fronit të Perëndisë së Tërëpushtetshëm.
Dy hierarkëve u bashkëshërbyen klerikët e përshpirtshëm: Arkimandriti Dosithe, Hieromonaku Efrosin, Protopresviteri Nikolla Hristoski, Presviteri i Dibrës Mile Angeleski, Hierodhjakoni Porfir dhe Protodhjakoni Nikollçe Gjurgjinoski.
Në solemnitetin lutësor të Liturgjisë së Shenjtë, rreth të njëjtit Altar dhe të njëjtës Kupë të Krishtit, u shfaq përsëri bukuria e unitetit kishtar, në të cilin të gjithë – hierarkët, klerikët dhe populli besimtar – bëhen një Trup i vetëm në Krishtin, duke marrë pjesë në dashurinë e Tij dhe në shpresën e jetës së përjetshme.
Një stoli e veçantë shpirtërore e mbledhjes së sotme festive ishte fjala e rastit baritore e Fort të Përndershmit Mitropolit z. Gjergj, kushtuar kujtimit të ndritur të Oshënareshës Parashqevi. Vërtet, jeta e kësaj nuseje të lavdishme të Krishtit mbetet edhe sot një dëshmi e gjallë se bukuria e vërtetë e ekzistencës njerëzore zbulohet në përulësi, në pastërtinë e zemrës, në mëshirë dhe në dorëzimin e plotë ndaj vullnetit të Perëndisë. Udhëtimi i saj tokësor, i mbushur me përpjekje asketike dhe vetëmohim, u bë një udhë drejt lavdisë qiellore, ndërsa dashuria e saj për Krishtin – një burim i pashtershëm ngushëllimi dhe shprese për brezat e besimtarëve, të cilët prej shekujsh thërrasin emrin e saj të shenjtë.
Dhe vërtet, sa ngushëlluese është që edhe sot, mes trazirave dhe sprovave të kohës sonë, shenjtorët e Perëndisë vazhdojnë të na mbledhin rreth Krishtit, të na kujtojnë thirrjen dhe qëllimin tonë të vërtetë dhe të na tregojnë udhën drejt Mbretërisë që nuk ka mbarim. Kështu, edhe ky kremtim i sotëm liturgjik në Dibër ishte një dëshmi tjetër se Kisha e Krishtit jeton prej shenjtërisë, forcohet me lutjen dhe ndërtohet me dashurinë.
Oshënaresha, nëna jonë Parashqevi, e cila me lipsanet e saj të shenjta dhe me mrekullitë e shumta mbetet një dëshmi e gjallë e hirit të Perëndisë, i mbuloftë me mbrojtjen e saj të gjithë bijtë e Perëndisë në qytetin e Dibrës dhe të gjithë ata që me besim kërkojnë ndërmjetimin e saj lutësor. Me lutjet e saj të shenjta, Zoti u dhëntë të gjithëve paqe në shpirtra, dashuri në zemra dhe fuqi për vepra të mira, që edhe ne, duke ndjekur shembullin e saj të ndritur, të bëhemi dëshmitarë të vërtetë të dashurisë së Krishtit në botë.
Oshënare, nëna jonë Parashqevi, lutju Perëndisë për ne!
