Обраќање на архимандритот г. Доситеј по повод именденот на нашиот старец, Неговото преосвештенство епископот Антаниски г. Партениј, на Вечерната богослужба во чест на светиот отец наш Партениј Лампсакиски, на 6/19 февруари 2026 лето Господово
Почитуван наш Старецу, епископ Антаниски и игумен на нашата Бигорска свештена обител г. Партениј,
Почитувани отци,
Браќа и сестри монаси и монахињи,
Браќа и сестри, телесно присутни овде, но и вие кои сте духовно со нас,
Дозволете ми во името на нашето братство и сестринствата да кажам збор-два по повод одбележувањето на именденот на нашиот возљубен старец, Преосвештениот епископ Антаниски г. Партениј.
Имено, од оваа година ја започнуваме четвртата декада на достојно и торжествено сеќавање на нашиот отец меѓу светиите, епископот Лампсакиски Партениј Чудотворец, кој е небесен молитвен застапник на нашиот игумен и старец, како што бил некогаш небесен покровител и на епископот Партениј Зографски – патем чијашто 150-годишнина од упокојувањето ја славиме годинава – и на игуменот Партениј, коишто, исто така, биле монаси на оваа свештена обител.
Молитвословијата ги принесуваме заедно, монасите и монахињите, заедно со сите духовни чеда, чијшто број од година во година се зголемува. Тоа е плод на молитвата и на несебичното духовно залагање и вложување на нашиот Старец за добробитието на нашата света помесна Црква, МПЦ–ОА. Зашто, растејќи Црквата, духовно растеме и сите ние, неговите духовни чеда. Меѓу нас има и такви што дошле овде како многу млади, а денес веќе доаѓаат со своите семејства и деца. Има и такви кај кои веќе трета генерација, заедно со нас, се моли на светите богослужби.
Благодатта на Светиот Дух, застапништвото, пред сѐ, на Пресветата Богородица, како и молитвеното покровителство на нашиот небесен заштитник, ангелот во тело – светиот Јован Пророк, Претеча и Крстител, кој го вдахновува покајното слово во сите проповеди на Старецот; и небесната заштита на светиот Јован Дебранин, Архиепископ Охридски и прв ктитор, кој пред повеќе од илјада години ја изградил првата црква на ова место и со топла молитва пред Претечата се застапувал за идните монашки братства – сето тоа силно му помага на нашиот Старец. Така тој може да го носи тешкото бреме на игуменството и, во духовна смисла, трновиот венец на тоа служење – подвиг што го опфаќа личното молитвено стоење пред Бога, молитвите за сите нас, како и секојдневните богослужби и послушанија што ги извршува со љубов и трпение.
Да се молиме и ние сите заедно, трудејќи се нашите молитви да бидат горешти и да стасаат до Престолот на семоќниот Бог, та Бог Света Троица и Пресветата Богородица секојдневно да го утешуваат и укрепуваат; свети Јован Крстител да го вдахновува и потсилува, за постојано да одекнува од оваа пустина неговиот глас: „Покајте се“; свети Јован Дебранин да му дарува мудрост за да се запази оваа свештена обител; и, секако, свети Партениј, епископот Лампсакиски, да му дава сили во подвигот на послушанието и во служењето на светата Мајка – Црквата Божја.
Воскресение без Распетие нема – тоа сите добро го знаеме. Но токму затоа да се молиме, пред сè, за нашето единство, како и за единството на сите наши браќа и сестри во нашата, но и во сите помесни Цркви. Така, обединети и едномислени во верата, да Му принесеме молитва на Бога за спасението на сите души и за победата на Агнецот Божји, зашто тоа е најпотребно во овие времиња.
Но без молитвата за нашиот духовен отец, кој непосредно пред Бога се застапува за нас, и без неговите утешителни слова и поуки, нема да можеме да ја издржиме духовната борба. Затоа ве замолувам сите усрдно да се молиме за нашиот Старец, да принесуваме топли молитви за него и да го зарадуваме неговото татковско срце.
На многаја и благаја лета, Владико!
