Murgesha Efimia nga Rajçica mori pjesë në Konferencën Botërore për Dialogun Fetar në Shkup

Nga data 22 deri më 26 qershor, Shkupi ishte nikoqir i Konferencës së Katërt Botërore për Dialog dhe Bashkëpunim Fetar, e cila këtë vit iu kushtua një teme tejet aktuale dhe komplekse: “Feja si armë e luftës: në të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen”.

Hapja solemne e Konferencës u mbajt më 22 qershor në Muzeun e Luftës Maqedonase në Shkup, ku mbajtën fjalime Kryepeshkopi i Ohrit dhe Maqedonisë dhe i Justiniana Primës, z. z. Stefan, si dhe kreu i Bashkësisë Fetare Islame, Reis-ul-Ulema Shaqir Fetai. Pjesa e punës e këtij tubimi të madh shkencor u zhvillua në kompleksin “Fshati Maqedonas”.

Kjo konferencë ndërkombëtare u organizua nga Qendra për Studime dhe Hulumtime Ndërkulturore pranë Fakultetit Filozofik në Shkup, në kuadër të Universitetit “Shën Kirili dhe Metodi”, nën patronazhin e Ministrisë së Kulturës dhe Turizmit. Pas organizimit të kësaj ngjarjeje jashtëzakonisht të rëndësishme qëndruan profesorë të shquar të Fakultetit Filozofik, para së gjithash prof. dr. Zoran Matevski dhe prof. dr. Ratko Duev.

Këtë vit, Konferenca mblodhi 79 profesorë, shkencëtarë, studiues dhe diplomatë të shquar nga disa kontinente. Mes tyre spikatën disa emra të rëndësishëm dhe autoritete me famë botërore: prof. Massimo Introvigne nga Italia, themelues dhe drejtor i Qendrës për Studimin e Feve të Reja (CESNUR) dhe një nga ekspertët më të njohur botërorë për lëvizjet e reja fetare; prof. Pablo Argárate nga Austria, drejtues i Katedrës së UNESCO-s për Dialog Ndërkulturor dhe Ndërfetar në Evropën Juglindore; prof. James Kay nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ish-dekan dhe zëvendëspresident i seminarit të njohur Princeton Theological Seminary; prof. Balázs M. Mezei nga Hungaria, një nga filozofët më të shquar bashkëkohorë të fesë; si dhe prof. Mark K. Lee nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, dekan dhe president i Bexley Seabury Seminary, i cili ishte gjithashtu ligjëruesi kryesor i Konferencës.

Përveç tyre, në këtë tubim morën pjesë edhe studiues të shumtë nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Kanadaja, Izraeli, Irani, Tajvani, Argjentina, Holanda, Gjermania, Franca, Spanja dhe vende të tjera të Evropës, Azisë, Afrikës, Amerikës së Veriut dhe Amerikës së Jugut.

Me bekimin e Jerondit të saj, Imzot Partenij, Peshkop i Antanisë, në këtë platformë të rëndësishme akademike ndërkombëtare, në kuadër të sesionit zyrtar plenar, me kumtesën e saj shkencore mori pjesë edhe murgesha Efimia nga Manastiri i “Shën Gjergjit Fitimtar” në Rajçicë.

Punimi i motrës Efimia, me titull “From Individual Freedom to State Weapon: International Legal Standards and the Instrumentalisation of the Christian Ethos in Armed Conflicts” (“Nga liria individuale te arma shtetërore: standardet juridike ndërkombëtare dhe instrumentalizimi i etosit të krishterë në konfliktet e armatosura”), zgjoi interes të madh në qarqet profesionale dhe akademike.

Në kumtesën e saj, motra Efimia trajtoi një nga paradokset më të mëdha të kohës sonë: mënyrën se si etosi i krishterë, i cili në themelin e tij ontologjik është i rrënjosur në paqe dhe dashuri, në kushtet e krizave të mprehta të sigurisë instrumentalizohet dhe përdoret si mjet për realizimin e qëllimeve ushtarake dhe politike, duke rrezikuar kështu të drejtat themelore të njeriut dhe liritë fetare. Fokusi kryesor i punimit të saj ishte vendosur mbi testin e rreptë trefazor të zbatuar nga Gjykata Evropiane për të Drejtat e Njeriut (GJEDNJ), si dhe mbi mekanizmat e së drejtës ndërkombëtare që duhet ta parandalojnë këtë prirje shqetësuese.

Në kuadër të sesioneve të punës, me kumtesën e tij mori pjesë edhe protopresviteri stavrofor Boban Mitevski. Punimi i tij mbante titullin “Security Planning and Risk Assessment in Religious Communities in the Republic of North Macedonia: A Review of the MOC-OA” (“Planifikimi i sigurisë dhe vlerësimi i rreziqeve në bashkësitë fetare në Republikën e Maqedonisë së Veriut: vështrim mbi KOM-AO-në”).

Pjesëmarrja e murgeshës Efimia nga Rajçica në këtë forum të rëndësishëm shkencor ndërkombëtar është edhe një dëshmi e misionit të gjallë të manastireve tona, të cilat kontribuojnë në mënyrë aktive në debatet bashkëkohore intelektuale dhe teologjike për ruajtjen e dinjitetit njerëzor dhe të vlerave të mirëfillta të krishtera.