Колумна

Храм сум недостоен

Наташа Наумоска

• 22 февруари 2020

Храм сум недостоен, срцево ми е олтар, а во него е Христос; Устата недостојна ми е певница, со неа деноноќно славословија Му редам на мојот Спасител; Очите ми се псалтири, низ нив недостојните, влегува мудроста Божја, таму се прелева; Ушите ми се пространство каде постојано трепери Името Господово; Низ вените чекори Светата причест, оттаму безусловно…