„Во тело ангел, темел на пророците, втор Претеча на доаѓањето Христово, Илија славен, од висините му испрати на Елисеј благодат, болести да лекува и лепрозни да очистува. Затоа и на оние коишто го почитуваат, им дава исцеленија.“
– Тропар на свети пророк Илија, глас 4
Во височините на Бистра, среде величествената убавина на мијачкиот крај, денеска повторно молитвено одекна радоста на Илинден. Славното и херојско Лазарополе, кое низ вековите љубоморно ги чувало православната вера, народното паметење и благородниот дух на нашите предци, уште еднаш стана средиште на едно прекрасно литургиско собрание.
Традиционално, на срдечна покана од благочестивите лазоровци, нашиот возљубен старец и игумен, Неговото преосвештенство епископот Антаниски г. Партениј, заедно со дел од братството на Бигорската свештена обител и од сестринствата на Рајчица и Пречиста, и оваа година го прослави големиот црковен и национален празник Илинден во ова прочуено мијачко село.
Во монументалниот преродбенски храм на светиот великомаченик Георгиј Победоносец, Старецот и Владика чиноначалствуваше со Божествената Евхаристија, во сослужение со дел од бигорските свештенослужители и со дебарскиот свештеник отец Миле Ангелкоски. Пространиот храм беше исполнет со многуброен верен народ, дојден од Лазарополе, од мијачкиот крај и од разни места на нашата Татковина, за соборно и молитвено да им оддаде чест на денешните небесни славеници.
Светата Литургија, украсена со молитвеното пеење на хорот „Митрополит Козма Пречистански“ и со благоговејното учество на верните, ја претвори празничната средба во вистинска духовна гозба. Околу Чашата на животот се соединија минатото и сегашноста, подвигот на светителите и надежта на денешниот човек, споменот за предците и одговорноста на нивните потомци.
Особен духовен украс на торжеството беше вдахновеното слово на нашиот Старец, посветено на повеќекратното празнично значење на овој светол ден. Тој говореше за огнената вера и ревност на големиот старозаветен пророк свети Илија, кој среде општото отстапување останал непоколеблив сведок на вистинскиот Бог; за светите Пречистански преподобномаченици Евнувиј, Пајсиј и Аверкиј, кои со својата маченичка крв ја посведочиле верноста кон Христа; како и за длабоката и секогаш современа порака од денешното евангелско четиво за Христовото чекорење по разбрануваното море.
Осврнувајќи се на апостолот Петар, кој одел по водата сè додека неговиот поглед бил насочен кон Господа, Владиката потсети дека човекот може да ги надминува и најголемите животни бури само кога со вера се потпира врз Христа. Штом стравот, сомнежот и малодушноста ќе го одвратат нашиот поглед од Него, започнуваме духовно да тонеме. Но Христос секогаш ја пружа Својата спасителна рака кон оној кој искрено повикува: „Господи, спаси ме!“
Оваа евангелска порака добива особена сила токму на Илинден – денот во кој нашата духовна и национална историја се среќаваат во едно заедничко паметење. Зашто вистинската љубов кон Татковината не се состои единствено во славењето на минатото, туку и во нашата подготвеност денес да живееме со вера, чесност, самопожртвуваност, единство и одговорност. Најдостојно и најчесно им се оддолжуваме на оние кои се жртвувале за слободата кога ја чуваме слободата од омраза и поделби, кога го градиме мирот и кога општото добро го поставуваме над сопствените интереси и ниски страсти.
Нека ни е честит и од Бога благословен празникот на светиот славен пророк Илија и на светите Пречистански преподобномаченици Евнувиј, Пајсиј и Аверкиј!
Нека ни е честит големиот национален празник Илинден – денот на верата, слободата, жртвата и непокорот!
По молитвите на денешните небесни славеници, Господ да ја чува нашата света Црква, славното Лазарополе, сиот мијачки крај и нашата возљубена Македонија, дарувајќи ни мир, единство, духовна крепост и благоуспевање!
За многу години!
